Pair programming is een werkwijze waarbij twee developers samen aan één taak werken, aan één scherm. De een, de driver, typt de code. De ander, de navigator, kijkt naar elke regel mee, denkt vooruit en vangt problemen ter plekke op. Ze wisselen regelmatig van rol, zodat ze allebei scherp blijven en allebei het werk begrijpen.
Een handige vergelijking is een rallyauto met een rijder en een navigator. De rijder houdt het stuur vast terwijl de navigator de route vooruit leest en de volgende bocht aankondigt. Geen van beiden zou alleen zo snel of zo veilig gaan. In software ziet de navigator een bug of een schonere aanpak voordat die ooit wordt gecommit, waardoor pairen een live vorm van code review is die in het werk zit in plaats van er achteraf aan vast geplakt. Het is een veelvoorkomende gewoonte in agile development-teams, vooral als een lastige feature twee koppen nodig heeft.
Het loont ook lang nadat de sessie voorbij is. Als twee mensen samen een betaalflow schrijven, zakt de bus factor: gaat er iets stuk terwijl de een op vakantie is, dan weet de ander al hoe het werkt. Die gedeelde kennis koop je nergens anders zo makkelijk. Pairen levert ook vaak clean code op, want niemand schrijft graag een slordige regel met een collega die meekijkt.
Maar het is niet voor alles. Honderd variabelen hernoemen of een standaardformulier aansluiten gaat alleen sneller, en een pair op saai werk zetten verbrandt gewoon de tijd en het geduld van twee mensen. De kunst is weten welke taken twee koppen waard zijn en welke niet.
De kosten zijn reëel: twee mensen op één taak. De opbrengst is minder fouten, sneller kennis delen en code die meer dan één persoon echt begrijpt.
Bij TopDevs pairen we op de moeilijkste delen van een klantproject en bij het inwerken van iemand, omdat een fout aan het toetsenbord opvangen veel goedkoper is dan hem in productie ontdekken.
