Een add-on is een klein stukje software dat een functie toevoegt aan een programma dat je al gebruikt, zonder dat je dat programma hoeft te vervangen of opnieuw te bouwen. Je installeert hem, de host-app pikt hem op, en ineens is er een nieuwe knop, paneel of mogelijkheid die er eerst niet was. De originele software blijft gewoon zijn werk doen; de add-on breidt hem alleen uit.

Denk aan een telefoonhoesje met een ingebouwde pashouder. De telefoon is op zichzelf compleet, maar de add-on klikt erop en geeft hem iets extra’s zonder de telefoon zelf te veranderen. Browser-add-ons werken net zo: een wachtwoordmanager of adblocker schuift in Chrome en verandert hoe hij zich gedraagt, terwijl Chrome gewoon Chrome blijft. Dit ligt dicht bij een plugin, en de twee termen worden vaak voor hetzelfde idee gebruikt.

Veel add-ons worden verspreid via een appstore of een extensiemarktplaats, die updates en een basale veiligheidscheck regelt. Onder de motorkap haken ze meestal in op het host-programma via een blootgestelde API. Die haak maakt het hele idee mogelijk. Het host-programma bepaalt welke deuren het openzet, en de add-on kan alleen doen wat die deuren toelaten. Een Shopify-app die een loyaltyprogramma toevoegt, een WordPress-plugin met een boekingskalender, een Figma-plugin die iconen exporteert: het zijn allemaal add-ons die meeliften op een platform dat ervoor gebouwd is om ze te accepteren. Update de host, dan blijft een goedgemaakte add-on werken. Een slordige breekt, en daarom zie je soms een extensie ineens stoppen na een browser-update.

Bij TopDevs bouwen we soms een eigen add-on voor de bestaande tool van een klant, als dat sneller en goedkoper is dan het hele systeem vervangen, zodat ze net die ene functie krijgen die ze nodig hebben zonder volledige verbouwing.