Voorwaardelijke logica is het deel van een automatisering dat een beslissing neemt. Hij checkt iets over de data en kiest daarna wat er gebeurt op basis van het antwoord. De klassieke vorm is ‘als dit, dan dat’: als de factuur te laat is, stuur een herinnering; zo niet, doe niets. Zonder deze logica kan een automatisering alleen elke keer precies hetzelfde doen.
Denk aan een splitsing met een wegwijzer. Een bezorger komt bij de splitsing en leest het bord: pakketten voor het noorden gaan linksaf, de rest gaat rechts. De bezorger hoeft niet na te denken, het bord heeft de beslissing al vastgelegd. Voorwaardelijke logica is die wegwijzer in je workflow, die elk stuk data het juiste pad op stuurt. Als de voorwaarden rijker worden, groeit deze vertakking uit tot een beslissingstabel die veel gevallen tegelijk dekt.
In de praktijk is dit wat één workflow geschikt maakt voor echte, rommelige situaties. Een nieuwe lead uit Nederland gaat naar de Nederlandse sales-rep, leads van elders gaan naar het internationale team, en alles met het label spoed springt de wachtrij over. Elke splitsing is een stuk vertakking, en samen laten ze één automatisering verstandig reageren in tientallen scenario’s. De valkuil is het geval dat je vergat. Voorwaarden dekken de paden die je bedacht, en dan komt er iets binnen dat in geen ervan past: een leeg veld, een valuta die je nooit verwachtte, een order van precies nul. Een goede bouw heeft altijd een standaardtak, een verstandige ‘geen van bovenstaande’ die de verrassingen opvangt in plaats van ze stilletjes te laten doorglippen. Test de rare invoer, niet alleen het gelukkige pad. Daar gaan automatiseringen in de praktijk meestal stuk.
Bij TopDevs brengen we de voorwaarden samen met een klant in kaart voordat we bouwen, want de ‘als’ goed krijgen is precies wat voorkomt dat een automatisering met overtuiging op grote schaal het verkeerde doet.
