Een H2 is een kop van het tweede niveau die een pagina in heldere secties verdeelt onder de hoofdtitel. In de code zit hij in een <h2>-tag, en op het scherm is hij meestal een tikje kleiner dan de H1 van de pagina, een signaal van ‘dit is een grote sectie, maar de H1 erboven is het hoofdonderwerp.’
Stel je een boek voor. De H1 is de titel op de kaft, en de H2’s zijn de hoofdstuknamen. Elke H2 start een nieuwe sectie, en als een sectie lang genoeg is voor eigen subsecties, worden die H3’s eronder. Deze geordende opbouw hoort bij goede HTML, en daardoor kan iemand met een schermlezer eerst de hoofdstukkenlijst doornemen voordat hij ergens induikt.
Goede H2’s lezen als een inhoudsopgave. Als iemand alleen de H2’s op je pagina zou scannen, zou hij nog steeds moeten snappen waar het over gaat, en zo lezen een gehaaste bezoeker én een zoekmachine een pagina meestal.
Er zit ook een praktische schrijftruc in. Op een product- of dienstpagina je H2’s formuleren als de vragen die kopers echt stellen (‘Wat kost het?’, ‘Hoe lang duurt de installatie?’) doet dubbel werk: het leidt de scannende lezer naar het stuk dat hij zoekt, en het sluit aan op de H3-details eronder én op echte zoekopdrachten. Vage H2’s als ‘Informatie’ of ‘Meer’ verspillen die kans, want ze vertellen bezoeker noch Google wat er volgt.
Houd ze wel eerlijk. Een H2 is een belofte over wat de sectie eronder echt bevat, dus een kop die ‘Prijzen’ zegt, hoort boven prijzen te staan en niet boven een alinea die mensen vraagt te bellen voor een offerte. Lopen de kop en de tekst uit elkaar, dan verliezen zowel lezers als zoekmachines vertrouwen in je opbouw, en voelt de pagina lastiger te volgen, ook als niemand precies kan zeggen waarom.
Bij TopDevs bouwen we elke pagina op met logische H2-secties, zodat content makkelijk te scannen blijft voor mensen en makkelijk te lezen voor zoekmachines.
