Meertaligheid, in code vaak internationalisatie of i18n genoemd, betekent software zo bouwen dat ze later aan te passen is aan andere talen en regio’s zonder de code te herschrijven. De tekst, datums, valuta en getalformaten worden los van de logica gehouden, zodat een nieuwe taal toevoegen een kwestie is van nieuwe content aanleveren in plaats van de app herbouwen.
Zie het als een toneelstuk dat is ontworpen met verwisselbaar decor en een uitwisselbaar script. Het decor, het licht en de plekken van de acteurs blijven gelijk, en je geeft de cast simpelweg een vertaald script om dezelfde voorstelling in een andere taal te spelen. Meertaligheid zet dat toneel op in software: datums, prijzen en labels zitten in vakjes die een vertaalde versie kan invullen. Het leunt op standaarden als Unicode zodat elk alfabet, van Nederlandse accenten tot Japanse tekens, correct wordt getoond, en het werkt hand in hand met doordacht UX-design, omdat vertaalde tekst veel langer of korter kan zijn dan het origineel.
De eigenlijke vertaalstap heet lokalisatie. Meertaligheid is het voorwerk dat lokalisatie snel maakt in plaats van pijnlijk.
De details gaan dieper dan woorden vervangen. Duits is vaak een derde langer dan Engels, dus een knop die in de ene taal paste loopt in de andere over. Arabisch en Hebreeuws lezen van rechts naar links, wat de hele lay-out spiegelt. Datums, decimaaltekens en adresformaten verschillen per land, dus 03/04 betekent een andere dag in Amsterdam dan in New York. Meertaligheid is de discipline om daar vooraf ruimte voor te laten.
De valkuil is het zien als een snelle toevoeging achteraf. Het op een afgeronde app plakken betekent elke vastgetypte tekst opsporen en lay-outs onder druk herbouwen, wat traag en foutgevoelig is.
Bij TopDevs bouwen we meertaligheid vanaf het begin in als een project mogelijk meertalig wordt, zodat een nieuwe taal toevoegen later een klein klusje is en geen herbouw.
