Simply

De meeste ATS’en hebben een tabel voor kandidaten, een tabel voor vacatures en voor elke nieuwe wens een nieuwe tabel met een migratie erbij. Simply werkt anders. Alle records staan in één generieke opslag in PostgreSQL: de waarden als JSON, en de velden waarop je sorteert of filtert daarnaast als getypeerde projectie, zodat lange lijsten snel blijven. Relaties tussen records zijn losse verbindingen in plaats van vaste verwijzingen in een tabel.

Het gevolg merk je als gebruiker vooral aan wat er níét hoeft. Een veld toevoegen vraagt geen release en geen databasemigratie op je bestaande records. Een heel nieuw object, zeg ‘Opdrachten’ of ‘Evenementen’, krijgt direct een lijstweergave, een detailpagina, rechten en een API-endpoint, omdat de runtime niet weet en niet hoeft te weten dat het geen kandidaat is. Het ATS zelf is op dezelfde manier geleverd: als een template van objecten, velden en pipelines bovenop het platform.

Architectonisch is het een modulaire monoliet met een strikte lagenopbouw. Het domein kent de regels, de applicatielaag de use-cases, de infrastructuurlaag de database en de externe diensten, en de API-laag vertaalt alleen HTTP naar één use-case. Die afspraken staan niet in een wiki. Een aparte testsuite controleert bij elke build of geen enkele laag een afhankelijkheid de verkeerde kant op heeft, en de build faalt als dat wel zo is.

Bij veel software is AI een knop die tekst teruggeeft. Hier zit AI op drie plekken in het systeem zelf: in het schrijven, in het terugvinden en in het automatiseren. Voor het schrijven geldt de regel die het hele product draagt. Een model mag nooit rechtstreeks in de database; het dient een voorstel in, dat langs dezelfde rechtencontrole gaat als een handeling van de gebruiker en pas na akkoord wordt uitgevoerd. Voorstel en akkoord komen samen in het auditlog.

Terugvinden werkt op een geheugenlaag die per werkruimte is afgeschermd. Gesprekken, berichten en documenten worden omgezet naar embeddings en doorzocht met pgvector, waarna het resultaat wordt gefilterd op wat de vragende gebruiker mag zien. Wie geen toegang heeft tot een salarisveld, krijgt dat veld ook niet via een omweg langs de agent te zien. Bronnen blijven herleidbaar, en wat volgens de AVG weg moet, verdwijnt ook uit dat geheugen.

Een paar onderdelen draaien bewust zonder extern model. Het classificatiemodel dat de intentie van een binnenkomend bericht bepaalt, draait in het proces van de applicatie zelf, en hetzelfde geldt voor het uitsnijden van een pasfoto uit een cv. Er gaan dan geen persoonsgegevens naar buiten voor een taak die dat niet nodig heeft.

Voor de taken die wel een taalmodel vragen, is de aanbieder inwisselbaar. Bureaus gebruiken de sleutel van Simply of brengen hun eigen sleutel en model mee; in dat geval betalen ze hun AI-verbruik rechtstreeks aan de aanbieder.

Het platform en de database draaien op servers in Nederland die het team zelf beheert, en standaard loopt ook de AI-verwerking via datacenters in de EU. Voor een bureau dat gegevens van duizenden kandidaten bewaart is dat geen detail uit de kleine lettertjes. Het is vaak de eerste vraag van de inkoper.

De scheiding tussen klanten zit diep. Elke rij in de database hoort bij één werkruimte en autorisatie wordt altijd binnen die werkruimte gecontroleerd, zodat data van het ene bureau niet bij het andere terecht kan komen. Persoonsgegevens zijn versleuteld, verkeer loopt over TLS, en elke schrijfactie komt in een auditlog waar alleen regels bij kunnen komen. Ook een beheerder haalt er niets uit weg.

Rond de applicatie draait een handvol diensten met elk één taak. PostgreSQL met pgvector bewaart de data en de zoekindex; een workflow-engine bewaakt langlopende processen en gaat na een storing verder waar hij was; een renderdienst maakt de pdf’s en een observability-laag meet van elke AI-aanroep de kosten en de duur. De beheerschermen van die diensten hangen niet aan het publieke internet en zijn alleen via een privénetwerk te bereiken. Releases gaan als containerimages eerst door een testomgeving, en er worden dagelijks back-ups gemaakt.

Simply is ISO 27001-gecertificeerd, en dat certificaat gaat over de organisatie en niet alleen over de software: gedocumenteerde processen, toegangsbeheer, risicoanalyse en elk jaar een controle door een onafhankelijke auditor.

Een nieuw ATS kiezen is één ding; ervan wisselen terwijl de zaak doordraait is waar het meestal op strandt. De overstap is daarom als proces ontworpen en niet als importknop. In de eerste week brengt het migratieteam het bestaande datamodel, de workflows en de koppelingen in kaart en komt er een eerste export binnen. Daarna richt het team de nieuwe omgeving in, test een beheerder van het bureau of alles klopt, en pas op een verse export gaat het bureau live.

Omdat het datamodel uit metadata bestaat, hoeft de data van het oude systeem zich niet in een vast stramien te wringen: het model wordt naar het bureau gevormd. Simply synchroniseert bewust niet met een ander ATS. Je verhuist één keer en houdt daarna geen twee systemen naast elkaar bij.

Een systeem van deze omvang gaat stuk op slordigheid, zelden op één grote fout. Daarom gelden er een paar harde regels. Compilerwaarschuwingen tellen als fouten en integratietests draaien tegen een echte PostgreSQL-database, niet tegen een nagebootste. Elke foutmelding heeft ook een vaste code, zodat support en ontwikkelaars over hetzelfde praten.

Het team houdt documentatie niet met de hand bij. Een pijplijn genereert de technische documentatie uit de code zelf en bouwt die bij elke wijziging opnieuw op, waardoor wat er staat ook klopt met wat er draait. Diezelfde documentatie is doorzoekbaar voor de AI-agents die het team bij het ontwikkelen inzet.

Die agents doen echt werk. Eén agent leest elke pull request en krijgt daarbij precies de ontwerpdocumenten mee die bij de gewijzigde bestanden horen; een andere pakt bugtickets op, schrijft een fix en levert die in als pull request, onder dezelfde tests als een mens. Over elke merge beslist een ontwikkelaar. Zo bouwen we ook voor klanten van TopDevs: AI doet het uitvoerende werk, mensen houden het ontwerp en het eindoordeel.

Het ontwerp van de applicatie is niet ingekocht. Elk scherm begon als een mockup in echte HTML, zodat we een flow konden doorklikken voordat er één endpoint voor bestond, en verhuisde daarna naar een design system waarin elk onderdeel maar één keer bestaat. Daardoor ziet een object dat een klant gisteren zelf heeft aangemaakt er net zo verzorgd uit als de kandidatenlijst.

Hetzelfde geldt voor alles eromheen. De huisstijl, de website met zijn bewegende productdemo’s, de vergelijkingspagina’s en de kennisbank zijn door dezelfde mensen gemaakt, en de video’s ook: de film over Simply Ask, de productfilm en het oprichtersverhaal gingen van script en motion design tot montage en geluid de deur niet uit. Dat scheelt overdrachten, en het zorgt dat wat de marketing belooft ook is wat het product doet.

Simply is geen project dat we ooit hebben opgeleverd en daarna loslieten. De drie eigenaren van TopDevs hebben het bedrijf opgezet en het project vanaf de eerste schets geleid, en het team dat dit platform bouwt en beheert is het team waarmee je bij TopDevs aan tafel zit. Er zit geen tweede bureau tussen: ontwerp, architectuur, code, servers, website en video komen uit dezelfde handen. Daarom weten we hoe het is om software te draaien waar een bedrijf van afhangt: elke dag, met duizenden gebruikers, in meerdere landen en onder een ISO-certificering.

Wat dat voor jouw project betekent is concreet. De keuzes uit deze case zijn geen theorie uit een offerte: een datamodel dat meegroeit, AI die voorstelt en niet overschrijft, hosting in eigen beheer en tests die de architectuur bewaken. Het zijn dingen die we zelf elke week onderhouden. Raden we je een architectuur aan, dan is de kans groot dat we er zelf al mee in productie staan.