De Dynamic Systems Development Method, meestal afgekort tot DSDM, is een agile aanpak om projecten op een vaste deadline en binnen een vast budget op te leveren. In plaats van eerst elke feature vast te zetten en te hopen dat de planning houdt, legt DSDM tijd, kosten en kwaliteit vooraf vast en laat het de scope meebewegen, zodat de belangrijkste dingen altijd af komen. De aanpak stamt uit 1994, wat hem ouder maakt dan het Agile Manifesto uit 2001 waar hij nu naast staat.
Denk aan een bruiloft plannen met een harde datum en een vast budget. Allebei kun je niet verschuiven, dus bepaal je wat echt telt (de locatie en het eten) en behandel je de chocoladefontein als een leuke extra die eruit vliegt als het geld krap wordt. DSDM werkt net zo via zijn MoSCoW-prioriteiten: Must, Should, Could en Won’t. Het hoort bij de bredere agile-familie en leunt op korte, herhalende cycli om de business en de developers op één lijn te houden.
Om die belofte eerlijk te houden, begrenst DSDM de Must-haves op zo’n 60 procent van het werk, zodat er speling in de timebox blijft en een verrassing de deadline niet opblaast. De Could-haves vormen een buffer die stilletjes wegvalt als het krap wordt.
Wat DSDM bijzonder maakt, is hoe serieus het de businesskant neemt: het benoemt duidelijke rollen, verwacht actieve betrokkenheid van gebruikers en levert nooit kwaliteit in om een datum te halen. De keerzijde is overhead, dus voor een klein bouwklusje met twee man kan het hele framework zwaarder voelen dan het werk zelf.
Bij TopDevs lenen we de bruikbaarste onderdelen van DSDM, vaste deadlines met geprioriteerde scope, zodat een klant altijd een werkend resultaat op tijd krijgt in plaats van een halve wensenlijst.
